โดย SEAN PLUNKETT - ในซีรีส์ “Local Heroes” ของ Golf Industry Asia เราได้พบกับบุคคลต่าง ๆ ที่กำลังสร้างรูปทรงอุตสาหกรรมกอล์ฟในภูมิภาคนี้อย่างเงียบ ๆ คริสโตเฟอร์ ชู (Christopher Chew) ผู้จัดการทั่วไปของ Sembawang Country Club เป็นหนึ่งในบุคคลที่มีเอกลักษณ์ที่สุดกลุ่มนี้: อดีตนักบินเฮลิคอปเตอร์ Apache ของกองทัพอากาศสิงคโปร์ ซึ่งปัจจุบันบริหารจัดการคลับสมาชิกด้วยความแม่นยำเช่นเดียวกับที่เขาเคยใช้ในห้องนักบินมาก่อน

เส้นทางสู่การบริหารจัดการกอล์ฟของเขาไม่เคยถูกวางแผนไว้เลย มันเกิดขึ้นเกือบโดยบังเอิญ — และอุบัติเหตุนั้นได้สร้างบทเรียนด้านการนำที่ชัดเจนที่สุดที่มีอยู่ในวงการกอล์ฟสิงคโปร์ในปัจจุบัน

นักบินที่กลายเป็นผู้จัดการคลับ
ชีวิตอาชีพของเชวเริ่มต้นจากการถูกเรียกเข้ารับราชการทหารและความหลงใหลในการบิน เมื่อเรียนที่วิทยาลัยระดับมัธยม เขาได้เข้าร่วม Singapore Youth Flying Club; ประสบการณ์นั้นได้ตอบคำถามในใจเขา เขาเลือกกองทัพอากาศแทนการบินเชิงพาณิชย์เพราะความเข้มข้นของงาน ถูกจัดให้ฝึกบินเฮลิคอปเตอร์ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มผู้บุกเบิกที่ได้รับการคัดเลือกให้บินเฮลิคอปเตอร์โจมตี Apache รุ่นใหม่ของสิงคโปร์ การฝึกอบรมนำเขาไปยังเมืองทูซอน รัฐแอริโซนา ต่อมาเขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมอากาศยานในสหราชอาณาจักร และปริญญาโทด้านการศึกษาทางทหารในอินเดีย การปฏิบัติหน้าที่ในออสเตรเลีย ไทย และอินโดนีเซีย ทำให้ปฏิทินของเขาเต็มไปด้วยภารกิจ ในระหว่างการเดินทางเหล่านั้น เวลาว่างมักถูกใช้ไปกับการเล่นกอล์ฟ — กีฬาที่เขาได้เรียนรู้ครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปีจากพ่อของเขา

เมื่อเขาออกจากกองทัพ เขามีแผนที่จะบินในสายการบินพาณิชย์ แต่แล้ว COVID-19 ก็เกิดขึ้น และการรับสมัครพนักงานของสายการบินก็หยุดลง ผ่านความสัมพันธ์ที่มีอยู่ ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปที่ Sembawang ได้เปิดรับสมัคร เขาจึงสมัคร สัมภาษณ์ และได้รับการแต่งตั้ง “ส่วนที่เหลือก็กลายเป็นประวัติศาสตร์แล้ว” เขากล่าว การเปลี่ยนทิศทางที่ดูเหมือนจะดราม่านี้ กลับขึ้นอยู่กับทักษะที่เขามีอยู่แล้ว ได้แก่ วินัยในการปฏิบัติงาน การสื่อสารเชิงกลยุทธ์ และการบริหารจัดการผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ส่วนที่เหลือ เขาต้องเรียนรู้เพิ่มเติม

วิธีที่เขาปิดช่องว่างความรู้ได้อย่างไร
ด้านที่มีเส้นโค้งการเรียนรู้ชันที่สุดคือวิชาการเกษตรและการจัดการสนามหญ้า ส่วนการดำเนินงานนั้นรู้สึกเป็นธรรมชาติ แต่สภาพสนามกลับไม่เป็นเช่นนั้น Chew ได้จัดการกับช่องว่างนี้ด้วยความถ่อมตัวและระบบที่วางแผนอย่างรอบคอบ แทนที่จะพยายามกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในชั่วข้ามคืน เขาปิดช่องว่างนี้ได้โดย:

• การจัดตั้งชุมชนปฏิบัติการขนาดเล็กกับผู้จัดการทั่วไป (GM) คนอื่น ๆ ที่ต้องรับมือกับโปรไฟล์สมาชิกที่คล้ายกัน
• การค้นหาเพื่อนร่วมงานที่มีประสบการณ์และยินดีแบ่งปันอย่างเปิดเผย
• เข้าร่วมการประชุมในวงการ
• ทำงานร่วมกับผู้จำหน่ายที่พร้อมให้ความรู้อย่างใกล้ชิด
• มุ่งมั่นอ่านหนังสืออย่างต่อเนื่อง (ปัจจุบันเขายังเก็บหนังสือ Practical Golf Course Maintenance ไว้ใกล้ตัวเสมอ)

จุดร่วมที่สำคัญคือทัศนคติ: เข้ามาในฐานะ “ผู้เริ่มต้น” รักษาความถ่อมตัว และมองทุกวันเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ตลอดชีวิต

หลักการนำทีมที่ใช้งานได้จริง
สไตล์ของเชวเป็นแบบปฏิบัติและยึดมั่นในประสบการณ์จริงมากกว่าทฤษฎี เขารู้ชัดเจนว่าอะไรจะปกป้องทั้งทีมและสุขภาพระยะยาวของสโมสร หลักการหลักของเขาคือ:

• ปกป้องทีม — พนักงานเป็นผู้ดำเนินการงานประจำวัน ส่วนหน้าที่ของเขาคือปกป้องพวกเขาจากการบริหารจัดการแบบจุลภาคและการท้าทายจากคณะกรรมการหรือคณะทำงาน “ผมคือหัวหน้าของคุณ แต่พวกเขาไม่ใช่”
• สร้าง ‘ความตึงเครียดเชิงสร้างสรรค์’ — การท้าทายจากคณะกรรมการมีประโยชน์เมื่อมันช่วยทำให้การคิดคมชัดขึ้น ความเห็นพ้องต้องกันโดยสมบูรณ์จะนำไปสู่ความหยุดนิ่ง
• มองความล้มเหลวเป็นโอกาสในการเรียนรู้อย่างรวดเร็ว — ผู้อำนวยการสนามกอล์ฟคนแรกที่เคยนำทีมบริหารไปในทิศทางผิด ทำให้สนามอยู่ในสภาพแย่ การเปลี่ยนตัวบุคคลนั้นและนำบทเรียนมาปรับใช้ กลายเป็นหนึ่งในวิธีเรียนรู้ที่รวดเร็วที่สุด
• จัดการกับภาพลักษณ์ ไม่ใช่แค่การดำเนินงาน — ระบบการสั่งการและควบคุมแบบทหารไม่เหมาะกับสมาชิก การเปลี่ยนแปลงต้องการการอธิบายซ้ำๆ และการยอมรับว่าคุณจะไม่สามารถทำให้ทุกคนพอใจได้เสมอไป
• ยอมรับส่วนผสมงานที่แท้จริง — ประมาณ 80% ของเวลาของเขาใช้ไปกับคน (สมาชิก, แขก, พนักงาน) ส่วนงานปฏิบัติการล้วนๆ มีเพียง 20% เท่านั้น

หลักฐานการส่งมอบผลงาน
ภายในเจ็ดปี สโมสรได้รับการปรับปรุงใหม่เกือบทั้งหมด ความต้องการในช่วง COVID สร้างผลกำไรส่วนเกิน; ในฐานะสโมสรสมาชิก เงินจำนวนนั้นถูกนำกลับมาใช้เพื่อปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวก แทนที่จะเก็บเข้าบัญชีธนาคาร ผลลัพธ์แสดงให้เห็นทั้งความทะเยอทะยานและการบริหารความเสี่ยงอย่างระมัดระวัง ผลลัพธ์ที่โดดเด่น ได้แก่:

• สนามฝึกซ้อม Trackman แห่งแรกในสิงคโปร์ในขณะนั้น — คาดการณ์ผลตอบแทนการลงทุน (ROI) ภายใน 5 ปี แต่บรรลุผลภายในประมาณ 3 ปี
• การปรับปรุงสนามกอล์ฟทั้งสนามอย่างเต็มรูปแบบ โดยยังคงเปิดให้บริการ 9 หลุม และยืนยันให้สมาชิกสามารถเล่น 18 หลุมได้ (โดยเล่น 2 รอบบน 9 หลุมที่มีอยู่)
• การจัดเส้นทางแบบผสมผสาน แผนที่ GPS ชั่วคราว และป้ายบอกทางที่ช่วยให้สมาชิกสามารถเล่นกอล์ฟได้ต่อเนื่องแม้ในช่วงการก่อสร้าง
• การปรับปรุงสระว่ายน้ำและห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสิ้นในช่วงเวลาเดียวกัน

เชวชี้ว่า ทรัพยากรที่จำกัดมักบังคับให้ต้องคิดอย่างเฉียบคมกว่าเมื่อมีทรัพยากรอย่างล้นเหลือ

จิตวิญญาณท้องถิ่น เครื่องมือสมัยใหม่
จุดแข็งของ Sembawang คือลักษณะชุมชนและมรดกทางทหาร สมาชิกมองสโมสรเป็นบ้านหลังที่สอง; พนักงานรู้จักชื่อสมาชิกส่วนใหญ่ กลุ่มทหารผ่านศึกและชุมชนยังคงรวมตัวกันในงานพบปะประจำปี เทคโนโลยีได้รับการต้อนรับ แต่ไม่เคยมาแทนที่ความรู้สึกเป็นมนุษย์ ความสมดุลนี้แสดงออกดังนี้:

• กำลังนำบัตรคะแนนอิเล็กทรอนิกส์มาใช้เพื่อลดการใช้กระดาษและดินสอ
• ระบบหุ่นยนต์เก็บลูกกอล์ฟสำหรับสนามฝึกซ้อมกำลังอยู่ในขั้นตอนการรับมอบเพื่อใช้งานจริง
• ระบบหุ่นยนต์สำหรับการดูแลรักษาสนามกอล์ฟในวงกว้างกำลังอยู่ในขั้นตอนการประเมิน
• บริการต้อนรับและคอนเซียร์จยังคงรักษาความเป็นมนุษย์ไว้อย่างตั้งใจ

ความท้าทายด้านโครงสร้างที่สโมสรในสิงคโปร์ต้องเผชิญ
เชวเห็นแรงกดดันหลายประการที่เชื่อมโยงกัน ซึ่งส่งผลกระทบต่อสโมสรเกือบทุกแห่งในตลาดที่มีพื้นที่จำกัดอย่างสิงคโปร์ ต้นทุนสูงและฐานสมาชิกที่มีอายุมากขึ้นสร้างวงจรที่ยากจะหลุดพ้นได้หากไม่มีการดำเนินการอย่างตั้งใจ ความท้าทายหลักคือ:

• ความขาดแคลนที่ดินทำให้ค่าใช้จ่ายในการเข้าเป็นสมาชิกสูง และกลุ่มสมาชิกมีอายุเฉลี่ยสูงขึ้น
• ผู้เล่นรุ่นใหม่พบความยากลำบากในการเข้าร่วมหรือรักษาความมีส่วนร่วม
• ต้นทุนแรงงานและการขาดแคลนแรงงานในภาคบริการต้อนรับและดูแลสนามกอล์ฟอยู่ในระดับวิกฤต
• ความผันผวนของสภาพอากาศ (หมอกควัน, ภัยแล้งกะทันหัน, ฝนตกหนัก) ทำให้การวางแผนซับซ้อนขึ้น

การตอบสนองของสโมสรเป็นไปอย่างปฏิบัติได้จริง: การร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับสมาคมกอล์ฟสิงคโปร์ (Singapore Golf Association) ในด้านกอล์ฟเยาวชน การใช้ข้อมูลจาก Trackman และ gamification เพื่อดึงดูดผู้เล่นวัยเยาว์ รวมถึงการสร้างชุมชนอย่างมีเป้าหมาย เพื่อให้เยาวชนได้เล่นร่วมกันและสร้างมิตรภาพที่ยั่งยืน

คำแนะนำสำหรับรุ่นต่อไป
เมื่อถูกถามว่าเขาจะให้คำแนะนำอะไรกับเยาวชนสิงคโปร์ที่รักกอล์ฟและอุตสาหกรรมบริการ และต้องการเป็นผู้จัดการทั่วไปในอนาคต Chew ให้คำแนะนำที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมา สามข้อของเขาคือ:

• มีทัศนคติที่ถูกต้อง — เปิดใจ ถ่อมตัว และมุ่งมั่นในการเรียนรู้ตลอดชีวิต
• ฝึกความยืดหยุ่นควบคู่กับวินัย — โดยเฉพาะเมื่อสถานการณ์ไม่ชัดเจน หากจำเป็นต้องตั้งสมมติฐาน ก็ให้ระบุและลดความเสี่ยงที่สมมติฐานนั้นก่อให้เกิด
• พัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ให้แข็งแกร่ง งานนี้เกี่ยวข้องกับผู้คนเป็นหลัก

คำขวัญที่นักบินยึดถือมาตลอดชีวิต
เชว ยังคงยึดมั่นในหลักการการบินที่นำทางเขาเมื่อเป็นนักบิน: aviate, navigate, communicate (บิน, นำทาง, สื่อสาร)

Aviate — ปกป้องธุรกิจหลักด้วยวินัยในการดำเนินงาน
Navigate — ยึดมั่นในวิสัยทัศน์ระยะยาว
Communicate — เล่าเรื่องราวให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกคนฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เป้าหมายใหญ่ของเขาคือการผสมผสานระหว่างประเพณีกับเทคโนโลยีอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สโมสรยังคงมีความสำคัญโดยไม่สูญเสียจิตวิญญาณของตัวเอง โอกาสที่พลาดไปทำให้เขานอนไม่หลับในยามค่ำคืน; วลีภาษาญี่ปุ่นที่เขาวางไว้ให้เห็นได้ชัด — ichigo ichie — เตือนเขาว่าทุกช่วงเวลาจะมาถึงเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ความพึงพอใจที่ลึกซึ้งที่สุด เขากล่าวว่า คือการได้เห็นโครงการที่วางแผนอย่างรอบคอบส่งถึงสมาชิกและแขกผู้มาเยือน และได้สังเกตปฏิกิริยาของพวกเขา การอยู่รอดและเจริญเติบโตผ่านวิกฤต COVID-19 ได้พิสูจน์ว่าโมเดลนี้สามารถทำงานได้แม้ภายใต้ความกดดันอย่างรุนแรง ความท้าทายด้านประชากรและสภาพอากาศจะทดสอบมันต่อไป สำหรับ Chew คำตอบยังคงเป็นการผสมผสานแบบเดิมที่พาเขาจากห้องนักบินของ Apache ไปจนถึงแฟร์เวย์ของ Sembawang: การดำเนินงานที่มีวินัย การเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ความสัมพันธ์ที่ซื่อสัตย์ และความพร้อมที่จะคว้าโอกาสเมื่อมันปรากฏขึ้น